لالایی

به نام خدا...

بردیا ی عزیزم...

من یه لالایی رو همیشه برات میخونم راستش و بخوای میخوندم ... از وقتی تو توی دلم جا خوش کرده بودی...

یه جورایی الان خیلی با این لالایی انس گرفتی... انقدر برات خوندم که تقریبا همه ی اطرافیان هم این لالایی رو بلدن...بدون این لالایی عمرا بخوابی... اونم اینه:

تموم شبهای پر ستاره

به زیر ابرای پاره پاره

لالایی میخوندی تا بخوابم

بیدار بودی کنار رختخوابم

من یه گلم تویی برام یه ریشه

مامان بمون کنار من همیشه

کنار من بمون تو تا همیشه

که هیچکی مثل مادرم نمیشه..

تموم قصه هایی که میگفتی

صدای گریه هامو میشنفتی

خواب که از چشمای  من پر میزد

به دلت غصه و غم سر میزد...

من یه گلم.....

خوابای رنگی ببینی گل پسرم